النینو در راهست پاییز سال جاری پرچالش می شود؟
به گزارش گل ارکیده، پاییز سال جاری با عنایت به پیشبینی های هواشناسی، می تواند نقطه عطفی در مدیریت منابع آبی و امنیت غذایی کشور باشد اما این فرصت، پنجره ای محدود و کوتاه مدت است؛ دولت ۲ ماه فرصت دارد با برنامه ریزی دقیق و اقدام عملی، از این موهبت الهی نهایت استفاده را ببرد.
به گزارش گل ارکیده به نقل از خبر آنلاین، بررسی جدید ترین مدلهای پیشبینی فصلی و داده های اقلیمی نشان داده است که ایران در پاییز سال جاری با فصلی پربارش نسبت به سالیان اخیر مواجه خواهد بود. سازمان جهانی هواشناسی (WMO) اخیراً اعلام نموده که احتمال ایجاد پدیده النینو در تابستان ۲۰۲۶ حدود ۸۰ درصد است و این احتمال تا پاییز و زمستان به بیشتر از ۹۰ درصد می رسد.
فارس در خبری نوشت: النینو که با گرم شدن غیرعادی آب اقیانوس آرام شناخته می شود، به طور معمول بارندگی پاییز و زمستان ایران را بیشتر می کند.
بر اساس پیشبینی های موجود، تمام ماه های پاییز (مهر، آبان و آذر) از بارندگی بیشتر از نرمال برخوردار خواهند بود اما اوج این بارندگیها در ماه اکتبر (۱۰ مهر تا ۱۰ آبان) متمرکز شده است. انتظار می رود سیستم های بارشی گوناگونی وارد کشور شوند و بخش های وسیعی از ایران، خصوصاً نیمه شمالی، غربی و مناطق زاگرس را تحت تاثیر قرار دهند. حالا دولت دو ماه فرصت دارد با اقدامات هوشمندانه، این موهبت الهی را به مهلتی برای توسعه و پیشرفت تبدیل کند. سه محور اساسی پیشنهاد می شود:
مدیریت پیشگیرانه سیلاب؛ کاهش خسارت بجای جبران خسارت
پدیده النینو علاوه بر بارندگی های مفید، می تواند سیلاب های مخربی هم بهمراه داشته باشد. باتوجه به پیشبینی بارندگی های فراتر از نرمال، لازم است دولت از همین امروز اقدامات پیشگیرانه را در دستور کار قرار دهد. لایروبی رودخانه ها و مسیل ها، ساماندهی حریم رودخانه ها و ممنوعیت ساخت وساز در بستر و حریم رودخانه ها و مناطق سیل خیز همچون اقدامات فوری است که می تواند خسارات احتمالی را به حداقل برساند.
تجربه نشان داده که اقدامات پیشگیرانه مانند لایروبی، ساماندهی حریم رودخانه ها و آزادسازی بستر و حریم رودخانه ها از اولویت های مدیریت ریسک سیلاب شمرده می شود. ایجاد و تقویت سیستم های اخطار سیلاب هم می تواند نقش حیاتی در پایین آوردن تلفات و خسارات ایفا کند.
ذخیره سازی حداکثری آب؛ از سازه های سطحی تا تغذیه مصنوعی آبخوان ها
هر قطره باران در شرایط کم آبی ایران، سرمایه ای گران بهاست. دولت باید با سودجستن از تمام ظرفیتهای موجود، حداکثر آب ممکن را ذخیره کند. آبگیری سدها و سازه های سطحی در اولویت است، اما نباید از شیوه های نوین و کارآمد تغذیه مصنوعی آبخوان ها غافل شد. اجرای طرح های تغذیه مصنوعی سفره های آب زیرزمینی با هدف تزریق سالانه یک میلیارد مترمکعب آب به آبخوان های ایران، می تواند در این فصل پربارش به شکل جدی پیگیری شود. تجربه نشان داده که سیستم های پخش سیلاب تا ۷۰ درصد سیلاب انحرافی را مهار و به تغذیه آبخوان ها اختصاص می دهند. این تکنیک ها ضمن کاهش تبخیر، سفره های زیرزمینی را برای ماه های خشک سال تقویت می کنند و فشار بر چاه های موجود را کم می کنند.
بروکراسی زدایی و مشوق های کشاورزی؛ گامی به طرف خودکفایی
پاییز پربارش، فرصتی بی نظیر برای جهش تولید در قسمت کشاورزی است. دولت با طراحی مشوق های مؤثر و بروکراسی زدایی از فرآیندهای اداری، می تواند کشاورزان را به حداکثر کاشت ممکن تشویق کند. عرضه مشوق های مؤثر برای کاهش وابستگی به واردات، یکی از راهبردهای کلیدی است. با توجه به این که ایران سالانه بین ۸ تا ۱۰ میلیارد دلار صرف واردات محصولات اساسی کشاورزی می کند، هر اقدامی که تولید داخل را افزایش دهد، تاثیر مستقیمی بر کاهش خروج ارز از کشور خواهد داشت.
وزیر جهاد کشاورزی قبل تر اعلام نموده که نیاز ارزی کشور برای واردات محصولات کشاورزی و کالاهای اساسی به ۸ میلیارد دلار کم شده است. با سودجستن از بارندگی های پیش رو و تشویق کشاورزان به کشت حداکثری، می توان این رقم را بالاتر از پیش کم کرد و گام بلندی در راه خودکفایی برداشت. مدیریت پیشگیرانه سیلاب، ذخیره سازی حداکثری آب و تشویق کشاورزان به کشت حداکثری، سه محوری است که می تواند این بارندگیها را از یک تهدید احتمالی به یک فرصت بی نظیر برای توسعه پایدار کشور تبدیل کند. زمان، طلایی ترین سرمایه امروز است؛ نباید اجازه داد این فرصت از دست برود.
منبع: golorkideh.ir
این مطلب را می پسندید؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب