وقتی از درخواست رئیس جمهور رنج می برم
به گزارش گل ارکیده، چراغ روشن، شیر آب باز و هر چه نشانه بی توجهی به انرژی و آب است در جای جای کشور بویژه در محیط های دولتی مانند دانشگاهها بیداد می کند.
ریشه این بی توجهی در عدم فهم مدیران و کنار گذاشتن اکثریت کشور از حق مشارکت در ساخت و حفظ ایران است. هر آدم عاقلی می داند که در دنیای امروز تولید انرژی و رساندن آب در کشور خشکی چون ایران خیلی سخت وپر هزینه است.
آن چه هر روز من را رنج می دهد اینست که رئیس جمهور برای حل این مشکلات دست به دامن ما دانشگاهی ها شده است. یا او هنوز از قابلیت دانشگاه خبر ندارد و یا می خواهد زیر بغل ما هندوانه بگذارد. مساله این نیست که در دانشگاه ها آدم های با سواد و کاردان - هر چند اندک - وجود ندارد.
مساله اینست که ساختار استخدام و گزینش و زد و بند و جناح بازی فقط به اندک اشخاصی شانس می دهد که در جایگاه تصمیم گیر و مدیر باشند. گزینش های سنگین و تزریق افراد بی دانش و تحمیلی دانشگاه ها را عملاً ناتوان کرده است. اندک افراد کاردان هم هر روز فقیرتر و ضعیف تر شده و یا از کشور می روند، حتی اگر نامش بهترین دانشگاه کشور با ورودی رتبه های اول کنکور باشد.
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب